महाराजगञ्ज चिकित्सा क्याम्पसको एमएस जनरल सर्जरी कार्यक्रममा शैक्षिक वर्ष २०८१ मा उत्कृष्ट नतिजा हासिल गरेवापत डा. शिशिर देवकोटालाई उक्त सम्मान प्रदान गरिएको हो । त्रिविका डिन प्रा. मोहनराज शर्माले डा. देवकोटालाई उक्त सम्मान प्रदान गर्नु भएको हो ।
डा. देवकोटा जिल्ला अस्पतालको प्रमुखका रुपमा २०८१ सालको भदौमा प्रमुखको रुपमा यहाँ आउनु भएको हो । सर्जन स्पेशलिष्ट (विशेषज्ञ)का रुपमा विशेष ज्ञान, योग्यता र अनुभवले युक्त हुनुभएका डा. देवकोटा आउनु भएपनि यो अस्पतालको स्तर बृद्धि भएर जिल्ला अस्पताल प्रदेश अस्पतालमा रुपान्तरण भएको हो । ]]>
धिमिरले शिक्षक संघमा बसेर लामो समय कामसमेत गर्नु भएको थियो भने सुयल काँग्रेसको पूर्व जिल्ला कार्यसमिति सदस्य समेत हुनुहुन्छ । उहाँहरूले नेपाली कांग्रेस लमजुङमा विधि, विधान, निष्पक्षता र समान व्यवहारभन्दा गुट–उपगुट, व्यक्तिगत स्वार्थ तथा सीमित व्यक्तिको प्रभाव बढ्दै गएको दाबी गर्नु भएको छ । लामो समयदेखि पार्टीमा योगदान दिएका इमान्दार कार्यकर्ताहरू उपेक्षित भएको र आन्तरिक लोकतन्त्र कमजोर बन्दै गएको उहाँहरूको दावी छ । उहाँहरूले पार्टी जननायक बी.पी. कोइरालाले प्रतिपादन गरेको लोकतान्त्रिक समाजवाद, नैतिक राजनीति, राष्ट्रियता र जनमुखी विचारधाराबाट क्रमशः विचलित हुँदै गएको दावी गर्नु भएको छ । साथै राजीनामा पत्रमा उनीहरूले नेपाली कांग्रेसको नेतृत्व, कार्यशैली, निर्णय प्रक्रिया तथा राजनीतिक संस्कृतिप्रति असन्तुष्टि व्यक्त गर्नु भएको छ ।
उहाँहरूले अबका दिनमा कुनै पनि राजनीतिक दलको सदस्य नभई स्वतन्त्र, निष्पक्ष र सचेत नागरिकको हैसियतबाट राष्ट्र, लोकतन्त्र, संविधान, सुशासन र जनहितका पक्षमा उभिने तथा राम्रो कामको समर्थन र गलत कामको रचनात्मक आलोचना गर्ने निर्णय गरेको राजीनामा पत्रमा जनाउनु भएको छ । ]]>
प्रमुख अतिथि गुरुङले सरकारले गर्नु पर्ने दायित्व सर्वोदय सेवाश्रमले यस्तो मानवीय सेवा गरेकोमा स्थानीय वा तिनै तहका सरकारलाई थप आर्थिक भार हुनबाट जोगाएको बताउनु भयो । उहाँले सर्वोदय सेवा आश्रमले मानवीय सेवाका क्षेत्रमा जिल्लामात्र नभई राष्ट्रिय स्तरमै गौरव गर्नलायक काम गरेको बताउनुभयो ।
उहाँले आश्रमले सामाजिक सेवासँगै धार्मिक पर्यटन प्रवद्र्धनमा समेत योगदान पु¥याउँदै आएको उल्लेख गर्नुभयो । आर्थिक प्रतिवेदन सुन्दा खुसी लाग्यो अझै प्रगतिको कामना गर्दछु् भन्नु हुँदै उहाँले आफू पनि यसै राइनस नगरपालिकाको बासिन्दा भएको र आँगनको नजिकै भएको आश्रमलाई जिल्ला समन्वय समितिबाट गर्न मिल्ले सहयोग रहने जानकारी दिनु भयो ।
प्रमुख जिल्ला अधिकारी कृष्णप्रसाद खनालले शुभकामना मन्तव्यका क्रममा सेवाश्रमले नमूना योग्य काम गरेको बताउनु भयो । उहाँले यो केबल बृद्धाश्रम मात्र रहेन, यहाँ गरिएर र थप सेवा विस्तारका योजनाले आरोग्य र आध्यात्मको समेत व्यवस्थित रुपमा अघि बढेको आफूले पाएको उल्लेख गर्नुभयो ।
सो अवसरमा प्रदेश अस्पताल लमजुङका अध्यक्ष विजय गुरुङ, नमुना सामुदायिक अस्पताल, सुन्दरबजारका प्रमुख हेमन्त श्रेष्ठ तथा आयुर्वेद औषधालय तार्कुघाट एवम्् स्थानीय स्वास्थ्य चौकीलाई सम्मान गरिएको थियो । आश्रममा प्रदेश अस्पताला दुई दुई महिनामा विशेषज्ञ सेवा, नमुना सामुदायिक अस्पतालले स्वास्थ्य सेवा, सरसफाई सामग्रीका साथमा अस्पतालमा उपचारका लागि जाने आश्रमका जेष्ठ नागरिकलाई सहुलियत रुपमा स्वास्थ्य सेवा उपलब्ध गराई आएको छ । त्यस्तै, आयुर्वेद औषधालय तार्कुघाट एवम्् स्थानीय स्वास्थ्य चौकीले मासिक रुपमा सेवा दिने गरिआएको हुँदा सोही सेवाको कदर गर्दै सम्मान गरिएको हो । साथमा राइनास नगरपालिकाका इञ्जिनियरद्वय नितेन रिसाल, महेश थापालाई सम्मान गरिएको प्रचार संयोजक लक्ष्मीप्रसाद मिश्रले जानकारी दिनुभयो । उहाँका अनुसार थियो । हर्कबहादुर पाण्डेले आश्रममा खानेपानी लगायतको सेवा गर्ने गर्नुभएकोमा उहाँलाई पनि सम्मान गरिएको थियो ।
आश्रमका कोषाध्यक्ष भुमिनन्द तिमिल्सिनाले संस्थाको आर्थिक प्रतिवेदन सार्वजनिक गर्नु भएको थियो भने आश्रमका लेखा अधिकृत विजय मिश्रले आम्दानी खर्चको प्रतिवेदन प्रस्तुत गर्नु भएको थियो । मिश्रले गत आर्थिक वर्षमा चन्दा तथा अनुदानबाट एक करोड ९ लाख ४५ हजार ५ सय ३५ रुपैयाँ आम्दानी भएको छ तथा ९६ लाख ५७ हजार २ सय २३ रुपैयाँ खर्च भएको बताउनु भयो । उहाँका अनुसार बैंक मौज्दान रकम ८४ लाख ६७ हजार पाँच रहेको छ ।
मुठीदानको भरमा सञ्चालन हुँदै आएको आश्रमले एक करोड रुपैयाँको अक्षयकोष स्थापना गर्ने अभियान सञ्चालन गरिरहेको छ, जसअन्तर्गत हालसम्म ८० लाख रुपैयाँ संकलन भइसकेको आश्रमका सस्थापक अध्यक्ष कृष्णराज ओलियाले बताउनुभयो ।
सो अवसरमा शुभकामना व्यक्त गर्नुहुनेहरूमा भोटेओडार सामुदायिक पुस्तकालयका अध्यक्ष वसन्त खनाल, जेष्ठ नागरिक समाजका जिल्ला कोषाध्यक्ष हरिप्रसाद अधिकारी, जिल्ला सहकारी संघका अध्यक्ष बिजय गुरुङ, वीरभक्ति माविका शिक्षक जीवन कुमार श्रेष्ठहुनुहुन्थ्यो ।
२०६८ सालदेखि सञ्चालनमा आएको आश्रममा हाल २२ जना ज्येष्ठ नागरिक आश्रित छन् । आश्रमले हालसम्म ६५ जना असहाय ज्येष्ठ नागरिकलाई आश्रय प्रदान गरिसकेको छ ।
आश्रमका अध्यक्ष कृष्णराज ओलियाले गर्नु भएको उक्त कार्यक्रमको आश्रमका उपाध्यक्ष सुकदेव रिसालले स्वागत मन्तब्य व्यक्त गर्नु भएको थियो । सभाका अध्यक्ष चिज कुमार श्रेष्ठले धन्यबाद दियर सभालाई अन्त्य गर्नु भयको थियो ।
संस्थाका अध्यक्ष विकास श्रेष्ठको अध्यक्षतामा सम्पन्न कार्यक्रममा लिबर्टी माइक्रो लाइफ इन्स्योरेन्स लिमिटेडका गण्डकी–लुम्बिनी प्रदेश प्रमुख शिवप्रसाद पौडेल प्रमुख अतिथि हुनु हुनुहुन्थ्यो ।
प्रमुख अतिथि पौडेलले जीवन बीमा तथा लघु जीवन बीमाको आवश्यकता, महत्व, दाबी भुक्तानी प्रक्रिया, जोखिम व्यवस्थापन तथा परिवारको आर्थिक सुरक्षामा बीमाले खेल्ने भूमिकाबारे जानकारी गराउनुभयो । उहाँले बीमा भविष्यका अनिश्चित जोखिमबाट परिवारलाई सुरक्षित राख्ने भरपर्दो माध्यम भएको बताउनुभयो ।
त्यसैगरी सुन्दरबजार चेम्बर अफ कमर्सका अध्यक्ष विष्णु कुमार श्रेष्ठले सहकारी र बीमा एकअर्काका परिपूरक संस्था भएको उल्लेख गर्दै वर्तमान समयमा आर्थिक सुरक्षाका लागि बीमाको महत्व झन् बढ्दै गएको बताउनुभयो। उहाँले सहकारी र बीमा संस्थाबीचको सहकार्यले सदस्यहरूको आर्थिक सुरक्षालाई अझ मजबुत बनाउने विश्वास व्यक्त गर्नुभयो ।
कार्यक्रममा अध्यक्ष विकास श्रेष्ठले लिबर्टी माइक्रो लाइफ इन्स्योरेन्स लिमिटेडले सहकारीका सदस्यहरूको दुर्घटना बीमा र मृत्यु दाबी समयमै भुक्तानी गरी सदस्यहरूको विश्वास जित्न सफल भएको बताउनुभयो । उहाँले समयमै गरिएको दाबी भुक्तानीले सहकारी र बीमा कम्पनीबीचको सम्बन्ध अझ सुदृढ भएको उल्लेख गर्नुभयो ।
कार्यक्रममा संस्थाका पदाधिकारी तथा कर्मचारीहरूको उल्लेखनीय सहभागिता रहेको थियो । सहभागीहरूबीच बीमाको आवश्यकता, दाबी भुक्तानी प्रक्रिया, सहकारीमार्फत बीमा सेवा विस्तार तथा सदस्यहरूको आर्थिक सुरक्षाका विषयमा अन्तरक्रिया गरिएको थियो ।
सहभागीले राखेको जिज्ञासामा लिबर्टी माइक्रो लाइफ इन्स्योरेन्स लिमिटेडका गण्डकी– लुम्बिनी प्रदेश प्रमुख शिवप्रसाद पौडेलले जवाफ दिनु भएको थियो । ]]>
प्रमुख जिल्ला अधिकारी कृष्णप्रसाद खनालले प्रशंसा–पत्र प्रदान गर्नुभएको हो । उहाँले अधिकारीलाई उत्कृष्ट कर्मचारी घोषणा गर्नु भएको हो । उहाँका अनुसार जिल्ला प्रशासन कार्यालय लमजुङले कार्यसम्पादन, अनुशासन, समयपालना, जिम्मेवारीबोध तथा सेवाग्राहीलाई प्रभावकारी सेवा प्रदान गरेको मूल्याङ्कनका आधारमा उत्कृष्ठा कर्मचारी छनौट गर्ने गर्दछ । उहाँले भन्नुभयो, ‘उत्कृष्ट कर्मचारी छनोट गर्दा समयपालना, नियमितता, पारदर्शिता, मितव्ययिता, गोपनीयता, व्यावसायिक आचरण, अनुशासन, जवाफदेहिता र जिम्मेवारी बोधलगायतका सूचकलाई आधार मानिएको छ ।’
यो सरकारका पालाबाट यस्तो कामको थालनी :
यसैबीच, प्रमुख जिल्ला अधिकारी कृष्णप्रसाद खनाललाई यस्तो काम पहिले त गरिन्थ्यो जस्तो लागेन कहिलेदेखि सुरु भएको हो ? भन्ने जिज्ञासामा उहाँले भन्नुभयो, ‘ऐलेको नयाँ सरकार आएकोदेखि हो । हामीले गएको जेठ महिनाबाट यो कामको सुरुवात गरेका हौं ।’ जेठ महिनामा प्रशासन शाखामा कार्यरत नासु तक्मा विकलाई छनौट गरिएको प्रजिअ खनालले जानकारी दिनुभयो ।
खरिदार अधिकारी पर्वतको फलेवास नगरपालिका– ३ स्थायी बासिन्दा हुनुहुन्छ । उहाँ २०८० सालको साउनदेखि जिल्ला प्रशासन कार्यालय लमजुङमा कार्यरत रहँदै आउनु भएको छ । फ्रन्ट डेस्कमार्फत सेवाग्राहीलाई सहज सेवा उपलब्ध गराउनुका साथै बजार अनुगमनलाई प्रभावकारी बनाउने, व्यवसायीलाई सचेतनामूलक जानकारी दिने, बैठक व्यवस्थापन गर्ने तथा मन्त्रालयसँग भएका कार्यसम्झौताका विवरण सम्बन्धित प्रणालीमा प्रविष्ट गर्ने जिम्मेवारी सफलतापूर्वक सम्पन्न गरेको हुँदा अधिकारी उत्कृष्ट कर्मचारीका रुपमा छनोट हुनुभएको बताइएको छ ।
अहिलेको सरकारले कर्मचारीलाई उत्प्रेरित गर्न अपनाएको विभिन्न तौर तरिका मध्ये यो एक हो । यस्ता सम्मानका कार्यले कर्मचारीमा काम प्रति लगाव तथा उर्जा प्राप्त भई सकारात्मक प्रतिस्पर्धाको भावना विकास गर्ने र सार्वजनिक सेवा प्रवाहलाई थप प्रभावकारीका साथ नागरिकमैत्री बनाउन टेवा पुग्ने विश्वास व्यक्त गरिएको छ ।
गृह मन्त्रालय अन्तरगत मात्र भएको यस्तो काम सबै अब कार्यालयमा गरिनु पर्छ । ]]>
नेपालको मान चित्रमा एउटा सानो तर ऐतिहासिक महत्वको ठाउँ हो– दुराडाँडा । शाहवंशका पहिलो राजा यशोब्रह्म शाहलाई राज्याभिषेक गराउनेदेखि सो ठाउँमा राणकालीन दबदबाको स्थितिमा पनि २००६ सालमा ब्राह्मणहरूले हलो जोत्ने काम गरेर परिवर्तनको युगान्तकारी शंखघोष गरेको ठाउँ पनि हो– दुराडाँडा ।
२००६ सालको वर्षे भेल(साउनका दिन)मा यहाँ पं. तोयनाथ शर्मा अधिकारीको नेतृत्वमा ब्राह्मणहरूले हलो जोत्ने काम गरेर एक साथ सामाजिक विभेद, आर्थिक तथा जातीय एवम् राजनीतिक विभेदका विरुद्ध विद्रोह बोलेको ठाउँ हो यो । जुन कार्यको प्रभावले २००७ मा भएको परिर्वतनमा सघाउने काम गर्यो । त्यस पछाडि यस दुराडाँडा मौजामा एकै पटक १२ प्रा.वि.को स्थापना गर्ने काम भयो । यो कार्यमा स्व. श्रीकान्त अधिकारीको नेतृत्वदायी भूमिका थियो । २००८ सालमा दुराडाँडामा सर्वोदय मावि स्थापना भयो । त्यसपछि दुराडाँडालाई नै केन्द्रमा राखेर ‘दुराडाँडा केही छैन टाढा जान्छु म त शिक्षाको खोजीमा’ जस्ता गीत समेत गुञ्जिन थाले । लामो समयसम्म यस डाँडामा शैक्षिक विकाश बाहेक अन्य क्षेत्रमा खासै प्रगति हुन सकेन ।
वि.सं. २०३२ सालमा जिल्ला सदरमुकाममा विद्यालयबाट समेत सडक निर्माणका लागि श्रमदान गर्न गएको आज पनि कतिले गर्वका साथ स्मरण गर्दछन् । पञ्चायतकालमा नै पाउँदी– सुन्दरबजार– सिंदुरेढुंगासम्म मोटर बाटो लैजान योजना पनि बनेको थियो । तर त्यो योजना व्यवस्थाको अन्त्यसँगै मृतजस्तै बन्न पुगेको स्थानीय वासुदेव खनियाले आफ्नो स्मरणमा ताजै रहेको सुनाउनु भयो । उहाँका अनुसार बहुदलीय व्यवस्था आएपछि सत्रसय– च्यानपाटासम्म हरित सडकको अवधाराराणा अनुरुप सडकको रेखा कोर्ने काम गरियो । तर पनि पछि डोजरबाट नै सडक खन्ने काम गरिएको हो । डोजर लगाउने बेलामा पूर्व रेखाङ्कित सडक लामो भो, भन्दै जुगेपानीबाट सिधै नयाँ बाटो खोली च्यानपाटा लग्ने काम भएको हो ।
यतिबेला सत्र सयबाट करिब २ कि.मि. सडक कालोपत्रे भए ता पनि बाँकी सडकको निर्माण अवस्गा अलपत्र नै छ । तर पनि सत्रसय जुगेपानी गाई फारम हँुदै च्यानपाटा जाने सडक धिमा गतिमा सुधार हुँदै गरेको हो कि ? भन्ने देखिन्छ ।
दुराडाँडा कालोपत्रे युगमा प्रवेश र सडक निर्माणको गति र स्थिति ?
दुराडाँडा क्षेत्रमा बने, बनाइएका सडकमा मध्यपहाडी लोकमार्गलाई थाती राख्ने हो भने कालोपत्रे युगमा प्रवेश गरेको २०७९ को असोज ३ गते हो । तत्कालीन संघीय शहरी विकास मन्त्री डोरमणि चौधरीले त्यस दिन सत्रसय– च्यानपाटा– बाख्रेजत खण्डको कालोपत्रे गर्ने कार्यको सत्रसयमा शिलान्यास गरी सो कार्यको थालनी गर्नु भएको हो । त्यो सुभारम्भ कार्यक्रममा मन्त्री चौधरीमात्र सहभागी हुनु भएको नभई सो मन्त्रालयका तत्कालीन सचिव, आयोजना इकाई कार्यालय पोखराका प्रमुख समेत सहभागी हुनुहुन्थ्यो । त्यो सरकार रहिरहेको भए तीन वर्षभित्र सो सकडको निर्माण अर्थात कालोपत्रको काम सक्ने प्रतिवद्धता समेत त्यो अवसरमा व्यक्त भएको थियो । त्यो कार्यको चाजोपाजो दुराडाँडाकै उपज तत्कालीन नेकपा (एकीकृत समाजवादी)का जिल्ला संयोजक हाल नेकपाका केन्द्रीय सदस्य एवम् जिल्ला इन्चार्ज रामबाबु अधिकारीले मिलाउनु भएको थियो ।
१७ किमि दुरीको उक्त सडक निर्माणका लागि ५१ करोड रुपैयाँ खर्च लाग्ने अनुमान(डिपिआर प्रतिवेदन) गरिएको थियो । त्यसकै आधारमा सो कार्यको लागि आव २०७९/८० मा तीन करोड ८८ लाख रुपैयाँ विनियोजन भयो र करिब २२ सय मिटरको सडक सत्रसयदेखि माथि कालोपत्रे गर्ने कार्य पनि त्यसै वर्ष सम्पन्न भयो । त्यसको केही महिनापछि सरकार परिवर्तन भयो । त्योसँगै शहरी विकास मन्त्रीबाट चौधरी हट्नु भयो । अनि दोस्रो वर्ष त्यो सडक निर्माणका लागि मात्र ५० लाख रुपैयाँ छुट्याइयो । तेस्रो अर्थात गत आर्थिक वर्षमा ४० लाख मात्र छुट्याउने काम भएको थियो ।
मेयर कोइरालाको विकासका लागि भिजनको नमूना रुपको यो सडक :
१७ किमि दुरीको सत्रसय– च्यानपाटा– बाख्रेजगत सडक खण्ड कालोपत्रे हुन सकेको भए त्यसको जस सुन्दरबजार नगरपालिकाका मेयर कृष्णप्रसाद कोइरालाले पनि लिन सक्ने प्रचुर अवस्था थियो । त्यो जसको पगरी गुथ्नतिर लाग्नुको सट्टा मेयर कोइरालाले केन्द्रस्तरको सूचिमा परिसकेको, संघीय मन्त्रीबाट शिलान्यास समेत भएको उक्त सडकलाई समपुरक अनुदानमा झार्ने बहादुरी पूर्ण काम गरेको खुलासा भएको छ । पाठक वर्गलाई थाहै छ समपुरक अनुदान भनेको नगरपालिकाले समेत खर्च बेहोर्ने योजना हो । गुणस्तर र निर्माण अवधिमा मात्र ध्यान दिएर बजेटका लागि नगरपालिकाले चासो र चिन्ता लिन नपर्ने अवस्था सुनिश्चित भएको उक्त सडकलाई समपुरकमा झारेर मेयर कोइरालाबाट आफूमा ‘विकासको नमूना भिजन’ भएको वस्तुगत तथ्यको पुनः उजागर गर्ने काम भएको छ ।
नगरपालिकामा विकासको बजेट कति हुन्छ ? अनि ५१ करोड रुपैयाँ लागतको उक्त सडकमा नगरपालिकाले खर्च बेहोर गरेर कति वर्षमा सम्पन्न गर्ने लक्ष्य राखिएको होला मेयर कोइरालाबाट ? बुझ्न कठिन हुँदैन । विकासका यस्ता दूर दृष्टि राख्न सक्ने क्षमता व्यवहारमै देखाउने मेयर कोइरालालाई त्यो क्षेत्रमा आउँदा दुराडाँडाबासीले मेयरमा जितेकै बेलाको झैं अवीर जात्रा गरी फेता गुथाएर सम्मान गरे हुने स्थितिको फेरि एक पटक उहाँले सुनिश्चित गर्नु भएको छ ।
दुराडाँडालाई छिन्नभिन्न बनाउने नमूना उदाहरण :
मुखले आदर्श छाट्दै दुराडाँडालाई एक बनाउनु पर्छ भन्ने तर व्यवहारमा भने मुसोले झैं ठाउँ ठाउँमा प्वाल पार्दै हिड्ने गरिएजस्तै त्यो मौजालाई छिन्नभिन्न बनाउने काममा को को, के कसरी भिडेका रहेछन्, छन् भन्ने यो सडक एक नमूना र दरिलो उदाहरण बन्न गएको जानकारहरू बताउँछन् ।
शुरुमा खुलेको सडक अवस्था क्षतविक्षत : साविकाका चार वडा कर्णालीमा परिणत
दु््राडाँडाको मध्य क्षेत्र अर्थात च्यानपाटामा जानका लागि शुरुमा खुलेको सडक जुगेपानी– मिलनचोक– च्यानपाटा हो । तर यतिबेला त्यो सडकको अवस्था क्षतविक्षत छ । सडकको दुराबस्थाको कारण साविक दुराडाँडा गाविस– ७, ८, ९ वडाहरू र चन्देश्वर गाविस– २ को क्षेत्र बिकट कर्णाली जस्तै भएका छन् । जुगेपानीबाट माथिको सडकमा ठूलै खतरा मोलेर बस चडनु पर्ने स्थिति उत्पन्न भएको छ । यो सडकमा पानी पर्ना साथ बस आउन सक्दैन साविक ९ का बासिन्दासमेत रहनु भएका पूर्वशिक्षक वासुदेव खनियाले बताउनु भएको छ ।
उहाँका अनुसार यस बारेमा सुन्दरबजार नगरपालिकाका मेयर, उपमेयरलाई भने पनि वास्ता गरिको स्थिति छैन । त्यस्तै ४ न बडा अध्यक्षसँग भन्दा पनि बडादशैं बाहेक अन्य समयमा मर्मतसम्म गर्न पहल हुँदैन । उहाँले भन्नुभयो, ‘वडा नं ३ का अध्यक्ष पनि यो बाटोको विकाश(स्तरबृद्धि)का बारेमा नामै लिन चाहनु हुन्न । जुन सडक अति आवश्यक पनि छ तर माथिको बाटोमा योजना ल्याउने त परै जाओस टालटुले मर्मत गरिने पनि बडादशैंमा मात्र हो र त्यो पनि वडानं– ३ को सीमा क्षेत्रसम्म मात्र हो । अब यस बाटोमा गाडी चल्न मुस्किल र चलाई हाले पनि दुर्घटना हुन सक्ने प्रचुर अवस्था छ । यदि त्यस्तो दुर्घटना भएमा त्यसको नैतिक जिम्मा स्थानीय सरकारले लिनु पर्छ ।
यो सडक सत्रसय– च्यानपाटा– बाख्रेजत खण्डको थुप्रै ठाउँमा सडकको अवस्था यस्तै छ । यो त केबल प्रतिनिधि फोटो मात्र हो । यो फोटो जुगेपानी मिलनचोक सडकखण्डको बरबोट क्षेत्रको हो ।
फोटो सौजन्य : वासुदेव खनिया, सुन्दरबजार– ४, दुराडाँडा । ]]>
जगद्गुरु मोहनशरणलाई गण्डकी प्रदेशका सामाजिक विकास, युवा तथा खेलकुद मन्त्री रेखा गुरुङ, प्रदेश सभा सदस्य पार्वती तामाङ, राइनास नगरपालिकाका प्रमुख खड्ग गुरुङलगायतले सम्मान गर्नु भएको हो । कार्यक्रममा जगतगुरुका साथमा आश्रमलाई सहयोग गर्ने सामाजिक विकास मन्त्रालय गण्डकी प्रदेश, नक्षत्र बाटिकामा सहयोग गर्नु हुने जिल्ला वन डिभिजन कार्यालय लमजुङलाई सम्मान गरिएको थियो ।
प्रमुख अतिथि जगद्गुरु मोहनशरणले नक्षत्र बाटिकामा स्वस्ती वाचनका साथ समुदघाटन गर्नुका साथै विभिन्न जातका बिरुवा रोपण कार्यको पनि सुभारम्भ गर्नुभयो । नक्षत्र बाटिकामा २७ नक्षत्र झल्काउने अर्थात प्रतीकका रुपमा २७ प्रकारका विरुवा रोपण गरिएको छ । रोपिएका विरुवाहरूको प्रवन्ध जिल्ला वन डिभिजन कार्यालय लमजुङका प्रमुख दिपकप्रसाद पण्डितले गरेको सो आश्रमका प्रचार संयोजक लक्ष्मीप्रसाद मिश्रले बताउनु भयो ।
सो अवसरमा आजै जन्मदिन पर्नु हुने वातावरण प्रेमी शोभा धिताललाई प्रमुख अतिथि जगतगुरुले मन्त्र उच्चारण गरी आशीर्वाद ग्रहण गरी बिरुवा रोपेर जन्म दिन मनाइएको थियो । सो अवसरमा संस्थाका अध्यक्ष कृष्णराज ओलिया, उपाध्यक्ष सुकदेव रिसाल, जन्म दिन बृक्षारोपणका अध्यक्ष बासुदेव सेडाइ तथा आश्रमका सञ्चार संयोजक लक्ष्मी प्रसाद मिश्रले सहजीकरण गर्नु भएको थियो ।
सो अवसरमा आफ्नो संक्षिप्त मन्तव्यमा जगद्गुरु मोहनशरणले नेपालको महत्वमा विभिन्न पुराणहरूका पंक्ति उद्धरा गर्दै उदाहरण सहित व्यख्या गरेका थिए । उनले भारत भन्दा पनि पहिलो नेपाललोकको जन्म भएको भरत इष्टइण्डियाले नामाकरण गरेको हो तर नेपालको भने पाँच हजार वर्ष पहिले नै देखिएको पुराणहरूमा यस देशको व्याख्या रहेको उल्लेख गर्नुभयो । आज विभिन्न जाति र दलमा मानिस विभाजित छन् तर नेपाली कोही भेटिदैन भन्दै दुःखव्यक्त गर्नुभयो ।
मर्स्याङदी नदी भनेको मोक्ष दिने नदी हो यसमा नुहाउँदा मोक्ष प्राप्ति हुन्छ, लमजुङ र मर्स्याङदीका बारेमा बताउने गरी अर्कोपटक अलिक लामो समय लिएर आउने प्रतिवद्धता उहाँले व्यक्त गर्नुभयो ।
सो मेलाका अवसरमा रसिदबाट र दानपेटिकमा चढाएको भेटी कुल रकम ८७ हजार ४२२ रुपैया नगद आम्दानी भएको प्रचार प्रसार संयोजक लक्ष्मीप्रसाद मिश्रले बताउनु भयो ।
आयोजक संस्थाका अध्यक्ष कृष्णराज ओलियाले कार्यक्रम सञ्चालन गर्नु भएको थियो भने उपाध्यक्ष सुकदेव रिसालले स्वागत मन्तब्य व्यक्त गर्नु भएको थियो । कार्यक्रमका सभाध्यक्ष हरिप्रसाद धितालले धन्यवाद सहित सभा विसर्जनको घोषणा गर्नु भएको थियो । प्रस्तुत छ उक्त कार्यक्रमको फोटो फिचर :
]]>लमजुङको सुन्दरबजार नगरपालिका– १ र २ वडाका किसानहरूले लगाएको अकबरे खुर्सानीको व्यवसायिक खेतीबाट त्यतिको आम्दानी सुनिश्चित गरिएको हो । त्यसको बजार व्यवस्थापन गर्ने एक पौरखी महिला सुन्दरबजार नगरपालिका– १ कु्न्छाकी सन्तोषी गौली हु्नुहुन्छ । सामाजिक अभियन्ताका रुपमा परिचय बनाउने सफल गौली, स्थानीय क्षेत्रमा महिलाहरूले सञ्चालन गरेको भागीरथी सामाजिक उद्यमी महिला सहकारी संस्था लिमिटेडको अध्यक्ष समेत हुनुहुन्छ । उहाँले सो सहकारीमार्फत महिलालाई बाख्रा पालनको काममा प्रोत्साहित गरेर बडादशैंको बेलामा उत्पादित खसी बोकाको विक्री प्रवन्ध समेत सहकारीमार्फत गरी आउनु भएको छ । सदस्यहरूको कृषि उपजको बजारीकरणको सहजताका लागि उहाँ नेतृत्वको समितिले सहकारी संस्थाका नाउँमा एक मिटी ट्रक समेत खरिद गरेको उहाँको भनाइ छ ।
सहकारीको गाडीलाई काम दिनका लागि बिक्रीको जिम्मा :
यतिबेला त्यो गाडीले काम नपाएर थन्क्याउनु पर्ने स्थिति बनेको छ । त्यो स्थितिलाई ध्यानमा राख्दै उहाँले जुक्ति निकाल्नु भयो । त्यो गाडीलाई काम पनि हुने, गाउँले किसानले फलाएको अकबरे खुर्सानीले बजारीकरणका लागि सहज पनि हुने हुँदा त्यसको खरिद बिक्रीको काम किन नगर्ने ? यो ठानेर त्यो कामको जिम्मेवारी आफूले लिएको सन्तोषीले बताउनु भयो । ‘मैले दुवै वडाका प्रत्येक गाउँमा गएर अकबरे खुर्सानी उत्पादन गर्ने किसानहरूलाई होलसेल मूल्यमा खरिद गरी त्यसको बजार प्रवन्ध आफूले गरिदिने जानकारी दिए ।’ उहाँले भन्नुभयो, ‘किसानी पेशा व्यवसाय गरेका दिदी बहिनी, दाजुभाइ खुशी हुँदै एकै बचनमा हुन्छ भन्नुभयो र मैले यो काम सुरु गरेकी हुँ ।’ गौली आफैले पनि अकबरे खुर्सानीको २ रोपनीमा खेती गरेको जानकारी दिनु भयो ।
समूहमा उत्पादनको काम गर्दा सहज :
अकबरे खुर्सानीको मुख्यबजार पोखरा, काठमाडौं, मुग्लिङ, नारायणगढ हो, पछिल्ला दिनमा झापाको काँकडभिट्टा नाका हुँदै भारतमा समेत जान थालेको हुँदा बजारमा सहजता भएको छ सन्तोषीको भनाइ छ । उहाँका अनुसार गत वर्ष यस क्षेत्रका किसानहरूले एक्ला एक्लै अकबरे खुर्सानीको उत्पादन बिक्रीको प्रयास गर्नु भयो । त्यसो हुँदा त्यसका लागि उहाँहरूलाई बजार खोज्न गाह्रो भएको थियो । ऐले सामुहिक रुपमा यसरी काम गर्दा सहज भएको गौली बताउनु हुन्छ । उहाँले भन्नुभयो, ‘एक पटकमा २० देखि २५ क्विन्टलसम्म ढुवानी गर्ने गरेको छ, पहाडको ठाउँमा दुई चार जना किसानले त्यति धेरै उत्पादन गर्न गराउन प्रायः सम्भव नभएको हुँदा समूहमा काम गर्दा सहज भएको छ ।’ खुर्सानी त प्रत्येक २, ३ दिनमा पाकेर टिप्न योग्य हुन्छ धेरै दिन राख्दा सड्ने पनि डर हुन्छ ताजा विक्रीको प्रवन्ध हुँदा राम्रो हुने उहाँले उल्लेख गर्नु भयो ।
कृषक समूहमार्फत व्यवसायिकता :
सुन्दरबजार नगरपालिका कार्यालयमा ‘लेखपानी कृषक समूह’ नामक संस्था दर्ता गरेर नै अकबरे खुर्सानीको व्यवसायिक खेतीलाई व्यवस्थित गर्न लागेको सो समूहका अध्यक्ष मिलन केसीले बताउनु भयो । नेपाली सेनाबाट निवृत्त हुनुभएका उहाँले भन्नुभयो, ‘करिब आठ वर्ष सेक्युरिटी गार्डकोसमेत काम गरेँ, विदेश गएका दाजुभाइको हालत पनि नजिकबाट अनुभूति गरेको छु । त्यो भन्दा त आफ्नै गाउँठाउँमा परिवारको साथमा रहेर यही पेशा गर्नु ठीक लागेकोले आफू र छिमेकीहरूलाई पनि अकबरे खुर्सानी खेती गर्न लगाएको हुँ ।’ उहाँका अनुसार काठमाडौैंमा बस्दा अकबरे खुर्सानी किलोको ३– ४ सय रुपैयाँमा बिक्री भएको देखेको थिए । उहाँले भन्नुभयो, ‘आफ्नै छिमेकी गाउँका गोवर्द्धन गौलीले समेत त्यो लगायतको फलफूल खेती गरेको देख्दा हाम्रो गाउँ क्षेत्रमा पनि गरेमा हुने रहेछ भन्ने बुझेर आफू यसतर्फ लोभिएको हुँ ।’
समूहबाट ११८ रोपनीमा खेती : गोवर्द्धन गौली गुरु
गोवर्द्धन गौलीलाई हामीहरूले यो खेतीका लागि गुरु नै मानेका छौं उहाँले भन्नुभयो । गत वर्ष उहाँले नै निःशुल्क रुपमा दिनु भएको अकबरे खुर्सानीको करिब एक केजी विउबाट गाउँलेहरू मिलेर समूहमा सामुहिक रुपमा र व्यक्तिगत पनि खेती गरियो अध्यक्ष केसीले भन्नुभयो । उहाँले भन्नुभयो, ‘यो वर्ष आफैंले उत्पादन गरेको विउबाट खेती गरेका छौं ।’ उहाँका अनुसार आफूले व्यक्तिगत रुपमा नौ रोपनीमा खेती गरेको छु । गत वर्ष २७ सय विरुवा लगाउँदा खर्च कटाएर करिब तीन लाख नाफा भएको थियो, त्यसैले ऐले ३६ सय विरुवा रोपेको छु उहाँले भन्नुभयो । हामीले लेखपानी कृषक समूहबाट ११८ रोपनीमा खेती गरेको उहाँले जानकारी दिनुभयो । यतिबेला आफ्नो लेखपानी कृषक समूहमा २८ घरपरिवार किसान जोडिएको र यही साउन महिनाभित्रै त्यो संख्या बढेर कम्तिमा ५० जना पुग्ने स्थिति रहेको उहाँले उल्लेख गर्नुभयो ।
बिक्रीको टन्टो नहोस् भनेर सन्तोषीसँग सम्झौता :
सोही लेखपानी कृषक समूहमा आवद्ध हुनु भएका सदस्य सोमबहादुर दुराले यो वर्ष आफूले अकबरे खुर्सानीका १२ हजार विरुवा रोपेको बताउनु भयो । ऐलेसम्म ५० क्विन्टल विक्री गरेको उहाँले जानकारी दिनुभयो । उहाँले भन्नुभयो, ‘गएको माघ महिनाको अन्तिममा ब्याडबाट विरुवा उखेलेर सारेको हो, हामीले जेठको अन्तिम समयदेखि त्यसको फल टिप्न सुरु गरेका हौं ।’ आउँदो कार्तिक महिनाको अन्तिमसम्म टिप्छौं, फल्दै पनि छ कति बोटमा उहाँले भन्नुभयो ।
के कसरी बिक्री गर्ने गर्नु भएको छ ? भन्ने जिज्ञासामा गत वर्ष हामीहरूले एक्ला एक्लै बिक्रीको प्रयास गर्दा बजारको निकै समस्या झेल्नु पर्यो । ‘ऐले त्यस्तो नहोस् भनेर समयमै सन्तोषी गौलीसँग सम्झौता गरेका छौं, उहाँ साहसी महिला हुनुहुन्छ, उहाँले आफूले घाटा सहेर पनि हामीलाई मर्का नपार्ने कुरा गर्नु भएको छ, ऐलेसम्म पाएको मूल्यमा हामी सन्तुष्ट छौं’ उहाँले भन्नुभयो । अब त हाम्रो हामीले उत्पादन गरेको खुर्सानी इण्डिया पनि जान थाल्यो भन्ने सुनेका छौं, धेरै खुशी लागेको छ सोमबहादुरले हर्षित एवम् गर्वित हुँदै भन्नुभयो ।
सुन्दरबजार नगरपालिका– १ को पूर्व वडाध्यक्ष समेत रहनु भएका सूर्यबहादुर दुराले यो वर्ष आफूले आठ हजार विरुवा रोपेको बताउनु भयो । ‘यो वर्ष पानी अलिक बढी प¥यो, ढुसी पर्ने, चिसोले जरा कुहिने र बोट ओइलाएर मर्ने भएकोले घाटा पर्ने भयो ।’ उहाँले भन्नुभयो, ‘ऐलेसम्म ३५ सय बोट सुकीसक्यो, अरु पनि सुक्दैछ । भरखर फल्न लागेको थियो, टिप्ने बेला हुनु अघि नै बोट मरेर, अरु बोट पनि सुक्दैछ, नोक्सान हुने भयो ।’ बीमा गर्नु भएको छैन ? अनि त्यो नोक्सानीका बारेमा नगरपालिका जिल्ला कृषि विकास कार्यालय आदिमा जानकारी गराउनु भएको छैन ? भन्ने जिज्ञासामा बीमाका बारेमा थाहा भएन, यस्तो भयो भनेर कतै भन्न त गएको छैन उहाँले सुनाउनु भयो ।
चार ठाउँमा खेती गरेकोमा दुई ठाउँको त सबै बोट मर्यो, दुई ठाउँमा लागेको फल आजसम्म पाँच क्विन्टल जति विक्यो होला बोट मर्दैछ, खर्च मात्रै धान्ने जस्तो छ सूर्यबहादुर दुराले थप जानकारी दिनुभयो ।
ओभरसियरको जागिर र विदेश जाने योजना रद्द :
यसैगरी, उक्त समूहका अर्का सदस्य भरत तिवारीले आफूले १० वर्र्षसम्म खाएको ओभरसियरको जागिर छोडेर, विदेश जाने सपना समेत त्यागेर अकबरे सुर्खानीको यही खेतीमा रमाएको बताउनु भयो । उहाँका अनुसार विदेश जाने योजनामा थिए । अचानक दाजु माधवको निधन (पाँच महिना अघि) भयो, यो खेती उहाँले भन्नुभयो,सुरु गर्नु भएको हो, ऐले मैले सम्हालेको छु । ‘अब विदेश जाने सोच हराएको छ ।’
बाँदरले समेत नखाने हुँदा अकबरे खुर्सानीमा आकर्षण बढ्दो :
अकबरे खुर्सानीको उत्पादनलाई बाँदरले समेत नोक्सान नगर्ने, नखाने भएको यो खेती नगदेबाली समेत भएको हुँदा यो खतीतर्फ सर्बसाधारणमा आकर्षण बढ्दो रहेको समेत भरत तिवारीले जानकारी दिनुभयो । उहाँले भन्नुभयो, ‘अकबरे खुर्सानीलाई बाँदरले समेत नखाने, नबिगार्ने भएको हुँदा राम्रो हुन्छ भन्ने लागेको छ ।’ यो खेती गर्नका लागि पहारिलो, पानी नजम्ने खेत वा पाखोबारी, खरबारी राम्रो हुने आफ्नो अनुभव रहेको तिवारीले सुनाउनु भयो ।
अकबरे खुर्सानीको व्यापारको जिम्मा लिनु भएकी सामाजिक अभियन्ता एवम् भागीरथी सामाजिक उद्यमी महिला सहकारी संस्था लि.की अध्यक्ष सन्तोषी गौलीले आफूले किसानहरूले उत्पादन गरेको अकबरे खुर्सानी १० देखि १५ क्विन्टल एक पटकमा ढुवानी गरी लग्ने गरेको जानकारी दिनुभयो । उहाँका अनुसार दुवै वडाका किसान दिदी बिहिनी तथा दाजुभाइले उत्पादन गर्नु भएको अकबरे खुर्सानी प्रायः दुई दिनमा नभए पनि तीन दिनको बीचमा एक ट्रिप पुग्ने गरेको छ । उहाँले भन्नुभयो, ‘ऐले त भारतमासमेत जान थालेको हुँदा बजारको समस्या छैन ।’ बजारमा अकबरे खुर्सानीको मूल्य भने स्थिर नभएको उहाँले जानकारी दिनु भयो । हरेक पटक फरक फरक मूल्यमा बिक्री गर्नु पर्ने बाध्यता भने रहेको उहाँको भनाइ छ । जिल्लाका अन्य क्षेत्रबाट पनि विक्री गरिदिन अनुरोध आउन थालेको छ सन्तोषी गौलीले गर्वका साथ सुनाउनु भयो । ]]>
प्रदेश अस्पताल, लमजुङमा प्राथमिक उपचारपछि थप परीक्षणका लागि यहाँ आउनु भएका अध्यक्ष गुरुङले साउन ३ गते विहान आफ्नो सामाजिक सञ्जाल फेसबुक वालमा एक स्टाटस लेख्दै वस्तुस्थितिका बारेमा जानकारी दिनु भएको हो । उहाँले लेख्नु भएको छ, ‘भाग्यबस गम्भीर घाइते भएन । घटनास्थलबाट उद्धार गर्नु हुने सम्पूर्ण स्थानीय बासिन्दाहरू, प्रदेश अस्पताल, बेसीशहर र काठमाडौमा उपचारमा लाग्नुहुने डा. चक्रराज पाण्डे, दक्ष पौडेल सहितको सम्पुर्ण टिम प्रति आभार ब्यक्त गर्दछु । यो दुर्घटना पश्चात् प्रत्यक्ष भेटेर अनि फोन मेसेज मार्फत शिघ्र स्वास्थ्य लाभको कामना गर्नु हुने अनि सान्त्वना दिनुहुने सम्पुर्ण इस्टमित्र, शुभ चिन्तकहरूप्रति आभारी छु ।’
चिकित्सकको पछिल्लो रिपोर्ट अनुसार मेरुदण्डको सानो हड्डी थोरै लच्किएको र कुनै अपरेसनको जरुरी नहुने तर मेरुदण्डमा सपोर्ट सहित रेष्ट गर्नु पर्ने सुझाव छ उहाँले जानकारी दिनुभएको छ ।
घटनाको प्रकृति बारेमा प्रष्ट्याउँदै उहाँले लेख्नु भएको छ, ‘साईक्लिङ ग्रुपलाई मस्र्याङ्दिको प्रवेशद्वारमा स्वागत सहित पानी वितरण गर्न गाडीमा मिनरल वाटर ल्याईएको र गाडी गुडिरहेको अवस्थामा एउटा पानीको कार्टुन अगाडि चालकको सिट नजिक झर्दा त्यसलाई पछि धकेल्न खोज्दा थाहै नभई गाडी तल झर्न पुगेको र एकपटक ठोक्किन पुगेपछि मैले जोडसँग स्टेरिङ समाए र अरु केही पटक गाडी पल्टिदै तल पुग्यो । सायद मैले स्टेरिङ जोडले समातेकोले धेरै चोट लागेन कि ! यो अनुमान मात्रै न हो ।’
शुभचिन्तकहरूको सदभाव, शुभेच्छाले थप प्रेरणा :
गाउँपालिकाका अध्यक्ष गुरुङले उक्त गम्भीर दुर्घटनाबाट लिएको शिक्षा र अनुभूति शेयर गर्न चाहन्छु भन्दै लेख्नु भएको छ, ‘सवारी साधन चलाउदा अत्यन्तै सावधानी अपनाउनु पर्ने सानो लापरबाहीले पनि गम्भीर दुर्घटना हुन सक्ने, उच्च सावधानी अपनाउदा थुप्रै दुर्घटनाबाट बच्न सकिन्छ । मेरो बाकी जिवनमा सवारी दुर्घटना न्यूनीकरणमा सक्दो पहल र सहयोग गर्ने प्रण गरेको छु ता कि भविष्यमा यस्ता सवारी दुर्घटनाहरूबाट धेरै परिवारहरूको खुशी छिन्न नपाओस् ।’
तीन बुँदे अनुभूति एवम् शिक्षाको दोस्रो नंबरमा उहाँले लेख्नु भएको छ, ‘समय व्यवस्थापन महत्वपूर्ण हो यो जरुरी छ तर हतारमा गरिने कार्यहरू बिग्रन सक्ने केही हतारमा गरिने प्रकृतिको कार्यहरूबाट दुर्घटना समेत हुने भएकोले क्तचभकक mबलबनझभलत, त्ष्mभ mबलबनझभलत ७ ध्यचप mबलबनझभलत गरौं तर एकदमै हतारमा काम नगरौं ।’
र तेस्रो नंबरमा छ, यति धेरै शुभचिन्तकहरूको शुभकामना प्राप्त भईरहँदा मलाई त्यही शुभकामनाले मात्रै पनि ठिक हुन्छु कि ! जस्तो पनि लाग्यो । तर उपचारत जरुरी थियो नै र गर्दैछु पनि । तपाईंहरूको शुभेच्छाले मलाई उर्जा दिएकोछ । म छिट्टै ठिक हुनेछु र आफ्नो जिम्मेवारी सहित जनताको सेवामा लाग्नेछु । सामाजिक क्षेत्रमा लागेका कारणले यति धेरै शुभचिन्तकहरूको शुभेच्छा मैले प्राप्त गरेको हो भन्ने अझै राम्रोसँग बुझे । सामाजिक सेवामा निरन्तर लाग्ने थप प्रेरणा मिलेको छ ।’ ]]>
दस्यहरू गएर मानवीय सेवाका कार्य गर्नु भएको छ । उहाँहरू साउन २ गते आश्रममा आएर मानवीय सेवामा जुट्नु भएको हो ।सो टोलीमा जनकल्याण आमा समूहका अध्यक्ष रिनु गुरुङ, उपाध्यक्ष बुद्धिमाया गुरुङ, सचिव मिनाकुमारी गुरुङ, कोषाध्यक्ष दिलमाया गुरुङ, सदस्यहरू अतिमाया गुरुङ, चन्द्रमाया गुरुङ, सितादेवी गुरुङ, खोमाया गुरुङ, रनमाया गुरुङ, सुनसरी गुरुङ, राममाया गुरुङ, दुर्गामाया गुरुङ, शकुनी गुरुङसहित २० जनाको टोली सर्वोदय सेवाश्रममा पुगेर मानवीय सेवा गरेको हो । सो कार्यका लागि गाउँबाट बस रिजर्भ गरी सर्बोदय सेवाश्रम धर्मनाथ धाममा आएर अबलोकन र आश्रममा मानवीय सेवा गर्नु भएको हो ।
उहाँहरूले आश्रममा रहनु भएका आश्रितहरूलाई दिवा खाजा स्वरुप भुजा, चाउचाउ, बिष्कुट, चिनी, चिया, पानी, जुस, फलफूल सहित जनही पाँच सय रुपैयाँ संकलन गरी दश हजार रुपैयाँ नगद आश्रमलाई प्रदान गर्नु भएको थियो । सो अबसरमा बेलमाया गुरुङले १२५ रुपैयाँ तिर्थ बहादुर नरालले १०५ रुपैयाँ प्रदान गर्नु भएको थियो ।
उहाँहरूको श्रद्धा, भक्ति एवम् सहयोगलाई सेवाश्रमका अध्यक्ष कृष्णराज ओलियाले सो टोलीलाई हार्दिक धन्यवाद दिनु भएको छ । उहाँले भन्नुभयो, ‘उहाँहरू र उहाँहरूका सपरिवारमा साथै जनकल्याण आमा समुहको प्रगति उन्नतिको कामना गर्दछौं ।’
जनकल्याण आमा समूहको सो टोलीले आश्रममा रहेका संरचना तथा धर्मनाथ धामको समेत अवलोकन गर्नुका साथै दर्शन समेत गर्नु भएको थियो । ]]>